Kliknij bezpośrednio na liczby w kolumnach b), c) oraz d), aby je wykreślić (kliknięcie przekreśli liczbę czerwoną linią). Kliknij ponownie, aby cofnąć wykreślenie. Kolumna pierwsza została uzupełniona jako przykład z podręcznika. Po zakończeniu kliknij „Sprawdź”.
Rozwiązanie krok po kroku i reguły zaokrąglania:
Podczas zaokrąglania liczb patrzymy na kolejną cyfrę po prawej stronie od rzędu, do którego zaokrąglamy:
- Jeśli cyfra ta to 0, 1, 2, 3 lub 4 – zaokrąglamy w dół (zaokrąglana cyfra pozostaje bez zmian).
- Jeśli cyfra ta to 5, 6, 7, 8 lub 9 – zaokrąglamy w górę (zwiększamy zaokrąglaną cyfrę o 1).
Analiza poszczególnych kolumn:
- Kolumna b) dla liczby \(47,853\):
- Do jedności: Kolejna cyfra to \(8\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę: \(\mathbf{48}\) (liczba \(47\) jest błędna \(\implies\) wykreślić).
- Do części dziesiętnych: Kolejna cyfra to \(5\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę: \(47,9\) (liczba \(47,8\) jest błędna \(\implies\) wykreślić).
- Do części setnych: Kolejna cyfra to \(3\) (\(< 5\)), zaokrąglenie w dół: \(\mathbf{47,85}\). - Kolumna c) dla liczby \(5,194\):
- Do jedności: Kolejna cyfra to \(1\) (\(< 5\)), zaokrąglenie w dół: \(\mathbf{5}\).
- Do części dziesiętnych: Kolejna cyfra to \(9\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę: \(\mathbf{5,2}\) (liczba \(5,1\) jest błędna \(\implies\) wykreślić).
- Do części setnych: Kolejna cyfra to \(4\) (\(< 5\)), zaokrąglenie w dół: \(\mathbf{5,19}\). - Kolumna d) dla liczby \(11,279\):
- Do jedności: Kolejna cyfra to \(2\) (\(< 5\)), zaokrąglenie w dół: \(\mathbf{11}\).
- Do części dziesiętnych: Kolejna cyfra to \(7\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę: \(\mathbf{11,3}\) (liczba \(11,2\) jest błędna \(\implies\) wykreślić).
- Do części setnych: Kolejna cyfra to \(9\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę: \(\mathbf{11,28}\).
Przeanalizuj podane zaokrąglenie i określ, jaka cyfra (od 0 do 9) musi znaleźć się w miejscu szarej kratki, aby przybliżenie było poprawne. Wpisz cyfrę w kratkę i kliknij „Sprawdź”.
Rozwiązanie krok po kroku:
Zasady zaokrąglania ułamków dziesiętnych:
- a) \(14,4349 \approx 14,4\mathbf{3}\): Do części setnych. Części tysięczne to \(4\) (\(< 5\)), zaokrąglenie w dół \(\implies 3\).
- b) \(204,7062 \approx 204,7\mathbf{1}\): Do części setnych. Części tysięczne to \(6\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę \(\implies 1\).
- c) \(0,38512 \approx 0,3\mathbf{9}\): Do części setnych. Części tysięczne to \(5\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę \(\implies 9\).
- d) \(1023,99 \approx 102\mathbf{4}\): Do jedności. Części dziesiętne to \(9\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę \(\implies 4\).
- e) \(106,4052 \approx 106,4\mathbf{1}\): Do części setnych. Części tysięczne to \(5\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę \(\implies 1\).
- f) \(0,2459 \approx 0,24\mathbf{6}\): Do części tysięcznych. Części dziesięciotysięczne to \(9\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę \(\implies 6\).
Oszacuj rząd wielkości wyniku każdego działania (np. zaokrąglając liczby do jedności) lub przeanalizuj ostatnią cyfrę wyniku. Wybierz właściwą liczbę z listy rozwijanej na każdym pomarańczowym kafelku. Po uzupełnieniu kliknij „Sprawdź”.
Rozwiązanie krok po kroku (metoda szacowania):
Aby dopasować działania do wyników bez dokładnego liczenia, zaokrąglamy liczby do wartości łatwych do obliczenia w pamięci oraz analizujemy ostatnią cyfrę wyniku:
- \(2,337 + 3,719\): Szacujemy: \(2,3 + 3,7 = \mathbf{6}\). Ostatnie cyfry \(7 + 9 = 16\) (wynik kończy się na \(6\)) \(\implies\) \(\mathbf{6,056}\).
- \(1,926 + 5,907\): Szacujemy: \(2 + 6 = \mathbf{8}\). Ostatnie cyfry \(6 + 7 = 13\) (wynik kończy się na \(3\)) \(\implies\) \(\mathbf{7,833}\).
- \(4,92 \cdot 3,15\): Szacujemy: \(5 \cdot 3 = \mathbf{15}\). Jedyny wynik bliski piętnastu to \(\mathbf{15,498}\).
- \(15,642 - 1,602\): Szacujemy: \(15,6 - 1,6 = \mathbf{14}\). Wynik to \(\mathbf{14,04}\).
- \(15,678 : 3,9\): Szacujemy: \(16 : 4 = \mathbf{4}\). Jedyny wynik bliski czterem to \(\mathbf{4,02}\).
- \(12,169 - 4,966\): Szacujemy: \(12,1 - 5,0 = \mathbf{7,1}\). Wynik kończy się na cyfrę \(3\) (\(9 - 6 = 3\)) \(\implies\) \(\mathbf{7,203}\).
- \(6,25 \cdot 2,04\): Szacujemy: \(6 \cdot 2 = \mathbf{12}\). Wynik musi być nieco większy od 12 \(\implies\) \(\mathbf{12,75}\).
- \(31,779 : 1,98\): Szacujemy: \(32 : 2 = \mathbf{16}\). Wynik to \(\mathbf{16,05}\).
Przeanalizuj cennik produktów pod spodem. Oblicz koszt poszczególnych zestawów i zaznacz okienka przy tych, których łączna wartość wynosi mniej niż 20 zł. Po zaznaczeniu kliknij „Sprawdź”.
Rozwiązanie krok po kroku i analiza kosztów:
Aby określić, które zestawy produktów kosztują mniej niż \(20\) zł, obliczamy wartość każdego z nich za pomocą prostego mnożenia i dodawania:
- 1. dwie torebki cukierków: \[2 \cdot 8,88\text{ zł} = 17,76\text{ zł} \quad (< 20\text{ zł}) \implies \mathbf{TAK}\]
- 2. jedenaście batoników: \[11 \cdot 1,99\text{ zł} = 21,89\text{ zł} \quad (\ge 20\text{ zł}) \implies \text{NIE}\]
- 3. dwadzieścia gum do żucia: \[20 \cdot 0,99\text{ zł} = 19,80\text{ zł} \quad (< 20\text{ zł}) \implies \mathbf{TAK}\]
- 4. torebka cukierków i pudełko pralin: \[8,88\text{ zł} + 12,49\text{ zł} = 21,37\text{ zł} \quad (\ge 20\text{ zł}) \implies \text{NIE}\]
- 5. sześć batoników i pięć gum do żucia: \[6 \cdot 1,99\text{ zł} + 5 \cdot 0,99\text{ zł} = 11,94\text{ zł} + 4,95\text{ zł} = 16,89\text{ zł} \quad (< 20\text{ zł}) \implies \mathbf{TAK}\]
- 6. cztery puszki orzeszków i dwie czekolady: \[4 \cdot 2,49\text{ zł} + 2 \cdot 5,49\text{ zł} = 9,96\text{ zł} + 10,98\text{ zł} = 20,94\text{ zł} \quad (\ge 20\text{ zł}) \implies \text{NIE}\]
Przeanalizuj cennik produktów pod spodem. Oszacuj wartość każdego zestawu (np. zaokrąglając ceny do pełnych złotych) i wybierz z listy rozwijanej odpowiedź TAK (jeśli kwota wystarczy) lub NIE (jeśli nie wystarczy). Na koniec kliknij „Sprawdź”.
Rozwiązanie krok po kroku i analiza szacowania kwot:
Do wykonania szacunku kwot zaokrąglamy ceny produktów (najlepiej w górę, aby mieć pewność, że kwota wystarczy, lub analizujemy dokładne przybliżenia ułamkowe):
- a) opakowanie ciastek i lizak; 8 zł: Szacujemy: \(6\text{ zł} + 1,50\text{ zł} = 7,50\text{ zł}\). Dokładna kwota to \(6,05 + 1,55 = 7,60\text{ zł}\). Kwota \(8\) zł zdecydowanie wystarczy \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\).
- b) torebka cukierków i chipsy; 11 zł: Szacujemy: \(6\text{ zł} + 5,10\text{ zł} = 11,10\text{ zł}\). Dokładna kwota przekracza budżet: \(5,99 + 5,10 = 11,09\text{ zł} > 11\text{ zł}\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\).
- c) torebka cukierków i czekolada; 10 zł: Szacujemy: \(6\text{ zł} + 3,90\text{ zł} = 9,90\text{ zł}\). Dokładna kwota to \(5,99 + 3,89 = 9,88\text{ zł} \le 10\text{ zł}\) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\).
- d) torebka chipsów i baton; 7 zł: Szacujemy: \(5,10\text{ zł} + 2,30\text{ zł} = 7,40\text{ zł}\). Dokładna kwota przekracza budżet: \(5,10 + 2,29 = 7,39\text{ zł} > 7\text{ zł}\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\).
- e) dwa opakowania ciastek; 11 zł: Szacujemy: \(2 \cdot 6\text{ zł} = 12\text{ zł}\). Dokładna kwota przekracza budżet: \(2 \cdot 6,05 = 12,10\text{ zł} > 11\text{ zł}\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\).
- f) trzy puszki orzeszków; 15 zł: Szacujemy: orzeszki kosztują trochę mniej niż 5 zł (\(4,90 < 5\)), więc trzy puszki będą kosztować mniej niż \(15\) zł: \(3 \cdot 4,90 = 14,70\text{ zł} \le 15\text{ zł}\) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\).
- g) pięć czekolad; 15 zł: Szacujemy: czekolada kosztuje prawie 4 zł, więc pięć czekolad to prawie \(20\) zł. Dokładna cena zdecydowanie przekracza budżet: \(5 \cdot 3,89 = 19,45\text{ zł} > 15\text{ zł}\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\).
- h) cztery batony; 10 zł: Szacujemy: batonik to ok. \(2,30\) zł, więc cztery batony to ok. \(9,20\) zł. Dokładna kwota: \(4 \cdot 2,29 = 9,16\text{ zł} \le 10\text{ zł}\) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\).
Przeanalizuj podane działania. Oszacuj wartości sum (np. zaokrąglając składniki do łatwych do dodania liczb) i zaznacz okienka przy tych sumach, których łączna wartość wynosi mniej niż 2500. Po zaznaczeniu kliknij „Sprawdź”.
Rozwiązanie krok po kroku i analiza szacowania sum:
Aby ocenić, które sumy są mniejsze od \(2500\), zamiast dokładnych obliczeń stosujemy techniki szacowania i przybliżania składników:
- \(a = 982 + 1470\): Szacujemy: składnik \(982\) jest mniejszy od \(1000\). Zatem cała suma jest mniejsza niż \(1000 + 1470 = 2470 < 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\) (dokładny wynik to \(2452\)).
- \(b = 312 + 2222\): Szacujemy: składniki \(312 > 300\) oraz \(2222 > 2200\), co daje sumę większą od \(2500\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\) (dokładny wynik to \(2534\)).
- \(c = 498 + 1999\): Szacujemy: składniki \(498 < 500\) oraz \(1999 < 2000\), zatem ich suma jest mniejsza od \(500 + 2000 = 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\) (dokładny wynik to \(2497\)).
- \(d = 210,2 + 2305\): Szacujemy: składniki \(210 + 2305 = 2515 > 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\) (dokładny wynik to \(2515,2\)).
- \(e = 1289 + 1209,76\): Szacujemy: składniki \(1289 < 1290\) oraz \(1209,76 < 1210\), co w sumie daje mniej niż \(1290 + 1210 = 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\) (dokładny wynik to \(2498,76\)).
- \(f = 603 + 1900,4\): Szacujemy: składniki \(603 > 600\) oraz \(1900,4 > 1900\), co daje sumę większą od \(600 + 1900 = 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\) (dokładny wynik to \(2503,4\)).
- \(g = 1701,8 + 812,28\): Szacujemy: \(1700 + 810 = 2510 > 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\) (dokładny wynik to \(2514,08\)).
- \(h = 689,6 + 1879,65\): Szacujemy: \(690 + 1880 = 2570 > 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\) (dokładny wynik to \(2569,25\)).
- \(i = 777,77 + 1732,32\): Szacujemy: \(777 + 1732 = 2509 > 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\) (dokładny wynik to \(2510,09\)).
Przeanalizuj podane działania. Oszacuj wartości różnic (np. zaokrąglając składniki do łatwych do odejmowania liczb) i zaznacz okienka przy tych różnicach, których łączna wartość wynosi mniej niż 2500. Po zaznaczeniu kliknij „Sprawdź”.
Rozwiązanie krok po kroku i analiza szacowania różnic:
Aby ocenić, które różnice są mniejsze od \(2500\), zamiast dokładnych obliczeń pisemnych stosujemy techniki szacowania i przybliżania liczb:
- \(a = 3456 - 950\): Szacujemy: \(3450 - 950 = 2500\). Ponieważ odjemna \(3456 > 3450\), to dokładna różnica przekroczy budżet \(2500\) (\(2506 > 2500\)) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\).
- \(b = 3441 - 950\): Szacujemy: \(3450 - 950 = 2500\). Ponieważ odjemna \(3441 < 3450\), dokładny wynik musi być mniejszy niż \(2500\) (\(2491 < 2500\)) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\).
- \(c = 3169 - 612\): Szacujemy: \(3170 - 610 = 2560 > 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\) (dokładny wynik to \(2557\)).
- \(d = 4456 - 2234\): Szacujemy: \(4450 - 2230 = 2220 < 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\) (dokładny wynik to \(2222\)).
- \(e = 4656 - 2134\): Szacujemy: \(4650 - 2130 = 2520 > 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\) (dokładny wynik to \(2522\)).
- \(f = 5667 - 3151\): Szacujemy: \(5660 - 3150 = 2510 > 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\) (dokładny wynik to \(2516\)).
- \(g = 5496 - 2799\): Szacujemy: \(5500 - 2800 = 2700 > 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\) (dokładny wynik to \(2697\)).
- \(h = 5456 - 2999\): Szacujemy: zaokrąglamy odjemnik w górę do pełnych tysięcy (\(2999 \approx 3000\)). Otrzymujemy: \(5456 - 3000 = 2456\). Odejmując o \(1\) mniej (czyli \(2999\)), wynik będzie o 1 większy: \(2457 < 2500\) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\).
- \(i = 5555 - 3050\): Szacujemy: \(5550 - 3050 = 2500\). Ponieważ odjemna \(5555 > 5550\), to dokładny wynik przekroczy \(2500\) (\(2505 > 2500\)) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\).
Przeanalizuj podane działania. Oszacuj wartości iloczynów (np. zaokrąglając czynniki do łatwych do mnożenia liczb) i zaznacz okienka przy tych iloczynach, których łączna wartość wynosi więcej niż 200. Po zaznaczeniu kliknij „Sprawdź”.
Rozwiązanie krok po kroku i analiza szacowania iloczynów:
Aby ocenić, które iloczyny są większe od \(200\), zamiast trudnych i pracochłonnych obliczeń stosujemy techniki szacowania i przybliżania czynników:
- \(a = 2 \cdot 98\): Szacujemy: \(2 \cdot 100 = 200\). Ponieważ czynnik \(98 < 100\), to dokładna wartość iloczynu musi być mniejsza od \(200\) (\(196 < 200\)) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\).
- \(b = 13 \cdot 21\): Szacujemy: zaokrąglamy czynniki w dół do łatwych wartości \(10 \cdot 21 = 210\). Ponieważ \(210 > 200\), a oryginalne czynniki są jeszcze większe, dokładny wynik tym bardziej przekroczy \(200\) (\(273 > 200\)) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\).
- \(c = 19 \cdot 9\): Szacujemy: zaokrąglamy czynnik w górę \(20 \cdot 9 = 180\). Ponieważ \(180 < 200\), to dokładny wynik również nie przekroczy \(200\) (\(171 < 200\)) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\).
- \(d = 9,8 \cdot 20\): Szacujemy: zaokrąglamy czynnik w górę \(10 \cdot 20 = 200\). Ponieważ \(9,8 < 10\), to dokładna wartość musi być mniejsza od \(200\) (\(196 < 200\)) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\).
- \(e = 35,2 \cdot 6\): Szacujemy: zaokrąglamy czynnik w dół \(35 \cdot 6 = 210\). Ponieważ \(210 > 200\), to dokładna wartość tym bardziej przekroczy \(200\) (\(211,2 > 200\)) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\).
- \(f = 25 \cdot 7,9\): Szacujemy: zaokrąglamy czynnik w górę \(25 \cdot 8 = 200\). Ponieważ \(7,9 < 8\), dokładny wynik jest mniejszy od \(200\) (\(197,5 < 200\)) \(\implies\) \(\mathbf{NIE}\).
- \(g = 199,4 \cdot 1,9\): Szacujemy: zaokrąglamy pierwszy czynnik do \(200\) i mnożymy przez \(1,9\), co daje \(200 \cdot 1,9 = 380\). Wynik jest zdecydowanie większy od \(200\) (\(378,86 > 200\)) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\).
- \(h = 15,042 \cdot 14,21\): Szacujemy: zaokrąglamy czynniki w dół do liczb całkowitych \(15 \cdot 14 = 210\). Ponieważ \(210 > 200\), to dokładna wartość również przekroczy \(200\) (\(213,75 > 200\)) \(\implies\) \(\mathbf{TAK}\).
Przeanalizuj każde działanie i porównaj je z równaniem bazowym. Określ, jak przesunięcie przecinka dziesiętnego lub zmiana czynników wpływa na wynik. Kliknij na kafelek z poprawnym wynikiem (zostanie podświetlony na żółto), a następnie kliknij „Sprawdź”.
Rozwiązanie krok po kroku i analiza matematyczna:
Wszystkie podpunkty rozwiązujemy, opierając się na wyjściowej równości: \[24 \cdot 108 = 2592\]
- a) \(2,4 \cdot 108\): Liczba \(2,4\) jest 10 razy mniejsza od \(24\). Z tego wynika, że końcowy iloczyn również musi być 10 razy mniejszy: \[2,4 \cdot 108 = (24 : 10) \cdot 108 = 2592 : 10 = \mathbf{259,2} \quad \implies \mathbf{II}\]
- b) \(0,24 \cdot 10,8\): Liczba \(0,24\) jest 100 razy mniejsza od \(24\), a liczba \(10,8\) jest 10 razy mniejsza od \(108\). Łącznie wynik musi być \(100 \cdot 10 = 1000\) razy mniejszy: \[0,24 \cdot 10,8 = (24 : 100) \cdot (108 : 10) = 2592 : 1000 = \mathbf{2,592} \quad \implies \mathbf{I}\]
- c) \(25 \cdot 108\): W tym podpunkcie mnożymy o jedną całą grupę \(108\) więcej niż w założeniu wyjściowym (mamy 25 grup zamiast 24): \[25 \cdot 108 = 24 \cdot 108 + 1 \cdot 108 = 2592 + 108 = \mathbf{2700} \quad \implies \mathbf{II}\]
- d) \(24 \cdot 107\): W tym podpunkcie mnożymy o jedną całą grupę \(24\) mniej niż w założeniu wyjściowym (mamy 107 grup zamiast 108): \[24 \cdot 107 = 24 \cdot 108 - 24 \cdot 1 = 2592 - 24 = \mathbf{2568} \quad \implies \mathbf{I}\]
Przeanalizuj każde działanie i porównaj je z dzieleniem bazowym. Określ, jak przesunięcie przecinka dziesiętnego w dzielnej lub dzielniku wpływa na wynik. Kliknij na kafelek z poprawnym wynikiem (zostanie podświetlonany na żółto), a następnie kliknij „Sprawdź”.
Rozwiązanie krok po kroku i analiza matematyczna:
Wszystkie podpunkty rozwiązujemy, opierając się na wyjściowej równości dzielenia: \[4806 : 89 = 54\]
- a) \(480,6 : 8,9\): W dzieleniu ułamków dziesiętnych możemy przesunąć przecinek w dzielnej i dzielniku o tyle samo miejsc w prawo (co jest równoważne pomnożeniu obu liczb przez 10). Wynik dzielenia się nie zmieni: \[480,6 : 8,9 = 4806 : 89 = \mathbf{54} \quad \implies \mathbf{I}\]
- b) \(4806 : 8,9\): Dzielnik (\(8,9\)) jest 10 razy mniejszy od wyjściowego (\(89\)). Oznacza to, że dzielimy tę samą kwotę na 10 razy mniejsze części, więc wynik (iloraz) musi być 10 razy większy: \[4806 : 8,9 = 4806 : (89 : 10) = (4806 : 89) \cdot 10 = 54 \cdot 10 = \mathbf{540} \quad \implies \mathbf{II}\]
- c) \(48,06 : 89\): Dzielna (\(48,06\)) jest 100 razy mniejsza od wyjściowej (\(4806\)). Oznacza to, że wynik również musi być 100 razy mniejszy: \[48,06 : 89 = (4806 : 100) : 89 = 54 : 100 = \mathbf{0,54} \quad \implies \mathbf{I}\]
- d) \(4,806 : 89\): Dzielna (\(4,806\)) jest 1000 razy mniejsza od wyjściowej (\(4806\)). Oznacza to, że wynik również musi być 1000 razy mniejszy: \[4,806 : 89 = (4806 : 1000) : 89 = 54 : 1000 = \mathbf{0,054} \quad \implies \mathbf{I}\]
Zaokrąglij czas przelotu światła do Ziemi (np. do 8 minut) oraz odległości planet do wygodnych wartości całkowitych lub ułamków z połówką (np. 1,5 lub 10). Oblicz szacunkowy czas w pamięci, wpisz wyniki w pola tekstowe i kliknij „Sprawdź”.
Rozwiązanie krok po kroku i przykładowe szacowanie:
Średnia odległość między Słońcem a Ziemią nazywana jest jednostką astronomiczną (AU). Światło pokonuje tę odległość (\(1\) AU) w czasie \(8,3\) minuty. Do szybkich szacunków przyjmijmy zaokrąglenie czasu: \[t \approx 8\text{ minut}\]
Szacowanie czasu dla poszczególnych planet:
- Mars (\(1{,}5236\) AU): Zaokrąglamy odległość do wygodnego ułamka \(1,5\) AU. \[t_{Mars} \approx 1,5 \cdot 8 = \mathbf{12}\text{ minut}\] (lub przy dokładniejszym szacowaniu: \(1,5 \cdot 8,3 \approx \mathbf{12,5}\) minuty).
- Saturn (\(9{,}55475\) AU): Zaokrąglamy odległość w górę do \(10\) AU (lub dokładniej do \(9,5\) AU). \[t_{Saturn} \approx 10 \cdot 8 = \mathbf{80}\text{ minut}\] (przy dokładniejszym szacowaniu części połówkowej: \(9,5 \cdot 8 = \mathbf{76}\) minut lub \(9,5 \cdot 8,3 \approx \mathbf{79}\) minut).
- Uran (\(19{,}2181\) AU): Zaokrąglamy odległość do \(20\) AU (lub do \(19\) AU). \[t_{Uran} \approx 20 \cdot 8 = \mathbf{160}\text{ minut}\] (lub przy dokładniejszym szacowaniu: \(19 \cdot 8 = \mathbf{152}\) minuty lub \(19 \cdot 8,3 \approx \mathbf{158}\) minut).
- Neptun (\(30{,}1096\) AU): Zaokrąglamy odległość w dół do równego \(30\) AU. \[t_{Neptun} \approx 30 \cdot 8 = \mathbf{240}\text{ minut}\] (lub przy dokładniejszym szacowaniu czasu: \(30 \cdot 8,3 \approx \mathbf{249}\) minut / ok. \(\mathbf{250}\) minut).
1. Określ wartość podziałki na osi liczbowej (odcinek między \(5,47\) a \(5,5\) został podzielony na 3 równe części, co oznacza, że każda kreska to \(0,01\)).
2. Odczytaj przybliżone położenie punktów \(a, b, c, d\).
3. Wpisz odpowiednie zaokrąglenia w pola tabeli pod osiami i kliknij „Sprawdź”.
| Litera | a) Do części setnych | b) Do części dziesiątych | c) Do jedności |
|---|---|---|---|
| a | |||
| b | |||
| c | |||
| d |
Rozwiązanie krok po kroku i analiza osi:
Odcinek między etykietami \(5,47\) a \(5,5\) (\(5,50\)) został podzielony na 3 równe części. Oznacza to, że każda kreska na osi odpowiada dokładnie wartości \(0,01\) (części setne). Odczytujemy przybliżone położenie punktów na osi:
- Punkt \(a\) leży między \(5,43\) a \(5,44\), nieco bliżej lewej strony: \(a \approx \mathbf{5,433}\)
- Punkt \(b\) leży między \(5,45\) a \(5,46\), bliżej prawej strony: \(b \approx \mathbf{5,458}\)
- Punkt \(c\) leży między \(5,47\) a \(5,48\), bliżej prawej strony: \(c \approx \mathbf{5,476}\)
- Punkt \(d\) leży tuż za kreską \(5,50\): \(d \approx \mathbf{5,503}\)
Zaokrąglanie wartości (zgodnie z regułami matematycznymi):
- Punkt \(a \approx 5,433\):
- Do części setnych: Kolejna cyfra to \(3\) (\(< 5\)), zaokrąglenie w dół \(\implies \mathbf{5,43}\).
- Do części dziesiątych: Kolejna cyfra to \(3\) (\(< 5\)), zaokrąglenie w dół \(\implies \mathbf{5,4}\).
- Do jedności: Kolejna cyfra to \(4\) (\(< 5\)), zaokrąglenie w dół \(\implies \mathbf{5}\). - Punkt \(b \approx 5,458\):
- Do części setnych: Kolejna cyfra to \(8\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę \(\implies \mathbf{5,46}\).
- Do części dziesiątych: Kolejna cyfra to \(5\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę \(\implies \mathbf{5,5}\).
- Do jedności: Kolejna cyfra to \(4\) (\(< 5\)), zaokrąglenie w dół \(\implies \mathbf{5}\). - Punkt \(c \approx 5,476\):
- Do części setnych: Kolejna cyfra to \(6\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę \(\implies \mathbf{5,48}\).
- Do części dziesiątych: Kolejna cyfra to \(7\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę \(\implies \mathbf{5,5}\).
- Do jedności: Kolejna cyfra to \(4\) (\(< 5\)), zaokrąglenie w dół \(\implies \mathbf{5}\). - Punkt \(d \approx 5,503\):
- Do części setnych: Kolejna cyfra to \(3\) (\(< 5\)), zaokrąglenie w dół \(\implies \mathbf{5,50}\) (lub \(5,5\)).
- Do części dziesiątych: Kolejna cyfra to \(0\) (\(< 5\)), zaokrąglenie w dół \(\implies \mathbf{5,5}\).
- Do jedności: Kolejna cyfra to \(5\) (\(\ge 5\)), zaokrąglenie w górę \(\implies \mathbf{6}\).
Przeanalizuj poniższe podpunkty, wykonaj odpowiednie szacowanie w pamięci lub na brudnopisie, a następnie wpisz w pola tekstowe słowo tak lub nie i kliknij przycisk „Sprawdź”.
-
a) Litr cukru waży \(1,59\text{ kg}\). Oszacuj, czy \(19,8\text{ l}\) cukru waży więcej niż \(32\text{ kg}\).
-
b) Tona złota ma objętość \(0,052\text{ m}^3\). Oszacuj, czy \(4,12\text{ t}\) złota zmieści się w skrzynce o wymiarach \(1\text{ m} \times 0,5\text{ m} \times 0,4\text{ m}\).
-
c) Przeciętna cegła ma objętość \(1,95\text{ dm}^3\). Oszacuj, czy \(250\) cegieł wystarczy na zbudowanie słupka o wymiarach \(20\text{ dm} \times 5\text{ dm} \times 4\text{ dm}\).
Rozwiązanie krok po kroku i metody szacowania:
Podpunkt a)
Chcemy oszacować, czy masa \(19,8\text{ l}\) cukru jest większa niż \(32\text{ kg}\), wiedząc, że \(1\text{ l}\) waży \(1,59\text{ kg}\).
- Zaokrąglamy obie wartości w górę (nadmiar):
\(19,8\text{ l} < 20\text{ l}\) oraz \(1,59\text{ kg/l} < 1,6\text{ kg/l}\). - Mnożymy zaokrąglone wartości:
\(20 \times 1,6 = 32\text{ kg}\). - Ponieważ obie wyjściowe liczby są mniejsze od swoich przybliżeń w górę, ich rzeczywisty iloczyn musi być mniejszy niż obliczona granica:
\(19,8 \times 1,59 < 20 \times 1,6 = 32\text{ kg}\). - Wniosek: Rzeczywista masa jest mniejsza niż \(32\text{ kg}\). Odpowiedź brzmi: nie.
Podpunkt b)
Sprawdzamy, czy złoto o masie \(4,12\text{ t}\) zmieści się w skrzynce o wymiarach \(1\text{ m} \times 0,5\text{ m} \times 0,4\text{ m}\).
- Obliczamy objętość skrzynki:
\(V_{\text{skrzynki}} = 1\text{ m} \times 0,5\text{ m} \times 0,4\text{ m} = 0,2\text{ m}^3\). - Szacujemy objętość złota (wiemy, że \(1\text{ t}\) ma objętość \(0,052\text{ m}^3\)). Zaokrąglamy wartości w dół (niedomiar):
\(4,12\text{ t} > 4\text{ t}\) oraz \(0,052\text{ m}^3 > 0,05\text{ m}^3\). - Iloczyn tych wartości wynosi:
\(4 \times 0,05 = 0,2\text{ m}^3\). - Ponieważ obie rzeczywiste wartości są większe od przyjętych przybliżeń, łączna objętość złota jest na pewno większa niż \(0,2\text{ m}^3\):
\(4,12 \times 0,052 > 4 \times 0,05 = 0,2\text{ m}^3\). - Wniosek: Objętość złota przekracza pojemność skrzynki, więc złoto się w niej nie zmieści. Odpowiedź brzmi: nie.
Podpunkt c)
Oceniamy, czy \(250\) cegieł o objętości \(1,95\text{ dm}^3\) każda wystarczy do zbudowania słupka o wymiarach \(20\text{ dm} \times 5\text{ dm} \times 4\text{ dm}\).
- Obliczamy objętość słupka:
\(V_{\text{słupka}} = 20\text{ dm} \times 5\text{ dm} \times 4\text{ dm} = 400\text{ dm}^3\). - Szacujemy łączną objętość dostępnych cegieł. Zaokrąglamy objętość jednej cegły w dół, np. do bezpiecznej wartości \(1,6\text{ dm}^3\) (lub \(1,8\text{ dm}^3\)):
Wiemy, że \(1,95 > 1,6\). - Obliczamy objętość dla mniejszej wartości:
\(250 \times 1,6 = 400\text{ dm}^3\). - Skoro nawet przy zaniżonej objętości pojedynczej cegły otrzymujemy dokładnie wymagane \(400\text{ dm}^3\), to rzeczywista objętość \(250\) cegieł będzie znacznie większa:
\(250 \times 1,95 > 250 \times 1,6 = 400\text{ dm}^3\) (dokładnie wynosi ona \(487,5\text{ dm}^3\)). - Wniosek: Cegieł bez problemu wystarczy na wybudowanie słupka. Odpowiedź brzmi: tak.
Komentarze
Prześlij komentarz